نوای” زیگورات” در نیاوران شنیده شد

۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۷ سایت خبری آوا

نوای" زیگورات" در نیاوران شنیده شدبه گزارش آوا پردیس، در آغاز این مراسم که اجرای آن به عهده‌ی محمود توسلیان – منتقد و روزنامه‌نگار حوزه‌ی موسیقی- بود، ابتدا دکتر آریو ناصریان معمار و هستاد دانشگاه به ایراد حرف پرداخت و به همراه ارائه‌ی تعاریفی از مفهوم شهر و طبقه‌بندی کمی و کیفی آن گفت:زندگی یعنی توان لذت بردن از زمان سپری‌شده که به همراه مقوله‌ی بقا فرق دارد.پس به همراهید بیاییم ببینیم که ما این شهر را برای بقا انتخاب می‌کنیم یا برای زندگی. بهتر هست از خودمان بپرسیم که آیا این شهر همان شهری هست که فریدون مشیری و سهراب سپهری در آن زندگی کرده‌اند یا شهری هست آکنده از تلاش‌های انسان برای بقا.اینجهست که زایش فرهنگی نقش و اهمیت خود را نشان می‌دهد. پرداختن به مسائلی مانند هنر و فرهنگ می‌تواند ما را به  یک توسعه‌ی پایدار نزدیک کند که از مؤلفه‌های مهم مفهوم زندگی هست.

این فارغ‌التحصیل دانشگاه ساپینزا  افزود: کیفیت‌بخشی به فضاهایی که در آن زندگی می‌کنیم، یکی از راه‌هایی هست که می‌تواند به ما کمک‌های شایانی در این زمینه کند.اما این مهم چگونه اتفاق می‌افتد؟ به همراهید بیاییم به فضاهای عمومی فکر کنیم و به اینکه چگونه می‌توانیم این کیفیت‌بخشی را در آن‌ها گسترش دهیم.اگرچه برخی از نشانه‌های فرهنگی در فضاهای عمومی شهر ما وجود دارد اما جای هنر دراین‌بین خالی هست.شاید بگویید این‌همه مجسمه و نقاشی داریم اما این‌ها همه هنرهای یک‌طرفه هست که مردم درروند خلق آن نقشی ندارند.هنر شهری یک هنر تعاملی هست. شهر یک گالری نیست که نقش هنرمند از مردم جدا به همراهشد.زیگورات می‌تواند ابزار مناسبی برای به وجود آوردن تعامل هنرمندانه میان مردم و شهر به همراهشد.چنین وسیله‌ای می‌تواند  زندگی کردن را از همان کودکی به کودکان ما بیاموزد نه بقا را و موسیقی بهترین بهانه برای حرکت کردن به سمت تعامل و زندگی هست.

دومین حرفران این رویداد نادر مشایخی- آهنگساز و رهبر ارکستر- بود که ضمن خوانش بیتی از حافظ  گفت:این ما هستیم که به‌عنوان شنونده می‌توانیم هر صدایی را به موسیقی تبدیل کنیم.اگر ما سمفونی پنج بتهوون را نشنویم یعنی این سمفونی وجود ندارد. مشایخی در ادامه به همراه دعوت حاضران به ده ثانیه سکوت چنین بیان کرد:ما می‌توانیم این اصوات را به موسیقی تبدیل کنیم. موسیقی به  شنیدن احتیاج دارد و جز لاینفک آن هست.حالا دست مهست که بخواهیم جنبه‌ی اخبه همراهری صدا را کشف کنیم یا جنبه‌ی عاطفی آن را.هم‌جواری از نیازهای اولیه‌ی انسان هست که به همراه صدا می‌توان آن را ایجاد کرد،بدون اینکه کلمه‌ای صحبت کنیم.فقط صدهست که می‌تواند این اتفاق را رقم بزند.صداها وجود دارند که انسان‌ها جنبه‌ی عاطفی به آن‌ها بدهند بدون این‌که  عاشق هم بشوند یا از هم متنفر شوند.زیگورات و همانندانش می‌توانند این هم‌جواری را ایجاد کنند.

معصومه مهرعلی- مدرس و محقق آواز اصیل ایرانی – ضمن تقدیر از تلاش و همت این به همراهنوی هنرمند اظهار داشت:بی‌شک تعامل در جوامع انسانی یک ضرورت هست و خلاقیت در به وجود آوردن این تعاملات امری ضروری‌تر؛کما اینکه نحوه‌ی برگزاری این گردهمایی هم بیانگر چنین نگاه خلاقی هست. اینکه  دوستان و  حاضران به‌دوراز هرگونه تکلف و ارزش‌گذاری  در کنار هم ایستاده‌اند تا شاهد رونمایی از این دستاورد خلاقانه به همراهشند.نیاز جامعه این بود که به همراهنوان بخوانند که  متأسفانه نشد و حیف شد.چراکه  این مسیر به  هردو جنس نیاز داشت.کما اینکه اگر فقط خانم‌ها می‌خواندند نمی‌شد.اما به همراهز حضور داریم. من امروز اینجا حاضر شدم تا از این به همراهنوی هنرمند تشکر کنم که به همراه تلاش  و همت و پشتکار این جریان را در فرهنگ ما آغاز کردند و امیدوارم که  زیگورات به نقاط مختلف شهر برده شود و من هم بتوانم به همراه بچه‌های این شهر در تعاملی از جنس هنر و زندگی حضورداشته به همراهشم.

در ادامه‌ی مراسم دکتر بهروز فتحی- معاون برنامه‌ریزی سازمان زیبه همراهسازی شهر تهران-از تلاش‌های سید عبه همراهس سجادی مدیر بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران و عملکرد موفق ایشان در ارتقای امور هنری یادکرد و گفت:احتمالاً در خیابه همراهن‌ها و پارک‌ها و اتوبه همراهن‌های مختلف آثار حجمی زیادی دیده اید، اما در بسیاری از مواقع آن‌ها را نادیده می‌گیریم. درواقع به‌نوعی ارتبه همراهط یک‌طرفه هست و آنچه دراین‌بین اتفاق نمی‌افتد تعامل هست.

ایشان در ادامه خاطرنشان کرد:بعد از دیدن ویدئویی دربه همراهره‌ی زیگورات به همراه همکاران بیشتر متوجه جای خالی این تعامل شدیم و چنین سازه‌ای روند این تعامل‌های شهری را سرعت می‌بخشد. لذا از جناب دکتر جعفری-معاون فنی سازمان زیبه همراهسازی شهر تهران – هم دعوت کردم که بتوانیم  مقدمات بهره‌برداری از زیگورات را در شهر تهران فراهم کنیم.ایشان هم بلافاصله چند معبر مهم شهر تهران را در نظر آوردند که  برای این اتفاق مناسب هست. ضمن تشکر از سرکار خانم ضیائی امیدواریم که بتوانیم موجبه همراهت چنین تعاملاتی را بیشتر فراهم آوریم.

حرفران بعدی این برنامه دکتر اردوان طاهری- آهنگساز و دکترای علم موسیقی از وین- بود. وی به همراه اشاره به اینکه زنده کردن نام زیگورات، زنده کردن فرم هست و این اتفاق خوبی هست گفت:یکی از عوارض تمدن این هست که ما در یک شلوغی زندگی می‌کنیم.درواقع عناصر مدنیت به همراهوجود جذاب بودن ،زندگی را مختل و روان انسان را دستخوش تغییراتی می‌کند که هم می‌تواند خوب به همراهشد هم بد. در کلان‌شهرها این تغییرات بیشتر به سمت ناخوشی هست؛چراکه ذاتاً این روند به سمت هرج‌ومرج پیش می‌رود.این عوارض،روابط بین انسانی را هم دچار مشکلاتی می‌کند.مثلاً صداهایی که شما عمدتاً در تهران می‌شنوید ناخوشایند هستند و چندان صداهای مهربه همراهنی نیستند.تغییر این صداها می‌توانند به ما کمک کنند.

وی به همراه اشاره به  تاریخچه‌ی ساخت چنین سازه‌هایی در غرب در ادامه افزود:سازه‌های محیطی‌ای مانند زیگورات می‌توانند به همراه ایجاد مشارکت و تعامل به ما کمک کنند تا حدودی روح خودمان را دستخوش تغییراتی کنیم که  درنهایت سودبخش خواهد بود.تهران به‌عنوان یک کلان‌شهر به چنین ابزارهایی بسیار نیاز دارد که امیدوارم روزی برسد که هنر از ضروری‌ترین نیازهای روزمره‌ی انسان‌ها واقع شود و نهادهای متولی این ضرورت را درک کنند تا انسان‌ها بتوانند به این وسیله زندگی بهتری داشته به همراهشند.

محمدعلی بهمنی که مهمان ویژه‌ی این رویداد بود، به خوانش سروده‌ای مرتبط به همراه مقوله‌ی شهر و صدا به همراه مطلع”این گسل بیشتر از این‌که نمی‌تواند ویرانم کند” پرداخت.

در این بخش از برنامه نوبت به آستیاژ ضیائی-طراح و ایده پرداز زیگورات و کارشناس ارشد برنامه‌ریزی شهری- رسید که ضمن خیرمقدم به حاضران دربه همراهره‌ی مقوله تعامل گفت:در رابطه به همراه مبحث صدا و شهر صحبت بسیار شده هست اما در مورد “منظر شنیداری” کمتر حرف به میان آمده هست.چیزی که شهر سازها بیشتر به آن توجه می‌کنند،بحث آلودگی صوتی هست و تلاشی که آن‌ها انجام می‌دهند برای کاهش این آلودگی. اما در صدا پتانسیلی وجود دارد که همان هستفاده از صدا برای بخشیدن نشاط و تنوع و سرزندگی به شهر هست. 

ضیائی در ادامه به همراه اشاره به اهمیت فضاهای عمومی شهر اظهار داشت:فضاهای عمومی در تهران به نسبت سایر کلان‌شهرهای دنیا بسیار کم هست. در چنین شرایطی ماهیت وجودی یک ساز شهری بیشتر نمایان می‌شود که به همراه حضورش در فضاهای عمومی می‌توانیم آن شادابی و سرزندگی را به شهر برگردانیم.سازهای شهری ازجمله زیگورات اهداف مختلفی را دنبه همراهل می‌کنند ازجمله افزایش مشارکت،ایجاد حس تعلق به آن فضایی که مخاطب به آن احساس تعلق دارد و درنهایت ایجاد یک تصویر ذهنی ماندگار از آن فضایی که مخاطب توانسته هست به همراه آن تعامل داشته به همراهشد.

وی در پایان گفت:ساخت زیگورات برای من یک گام اولیه هست که در آینده بتوانم ایده‌های شنیداری خود را به نتیجه برسانم.

در این قسمت از برنامه حاضرین در مراسم به درخوهست آستیاژ ضیائی چشم‌های خود را بستند و شنوای یک پرفرمنس بودند که از بین مردم و به همراه صدای فلوت آغاز شد و به‌تدریج به همراه یک دمام و دیجیریدو و کاخن ادامه  پیدا کرد و به زیگورات رسید.در ادامه نوازنده‌ی زیگورات- حامد ملک-  خوهستار تعامل و همراهی مردم در ریتم شد که این درخوهست مورد اقبه همراهل واقع شد. در این روند مشارکتی مردم هم در نواختن زیگورات حضور پیدا کردند که موجبه همراهت خشنودی و هستقبه همراهل  آن‌ها را فراهم آورد.

حامد ملک(فلوت) میرامیر میری(کاخن) آرش قبه همراهدیان(دمام)حاج علی(دیجیریدو) نوازندگان این پرفورمنس بودند.

پایان‌بخش این مراسم  غزلی از دکتر علی غضنفری به همراه مطلع ” کاش می‌شد به همراهر دیگر غنچه‌ها را ناز کرد” بود.

لیلی گلستان،دکتر محسن حبیبی،فردین خلعتبری،رامین بهنا، علیرضا رییس دانا ،حمد ابراهیمیان،پری ملکی،مسعود فروتن،حمید اسفندیاری،رضا موسوی،شهاب الدین سیدی،سید عبه همراهس سجادی،امید خاکبه همراهز،وحید عسگریان،مرتضی صنایعی، سید علی هاشمی ،پیام سوری،توکا و به همراهمداد ملکی و همچنین مصطفی صادق زاده از حاضران در این مراسم بودند.

به همت آستیاژ ضیائی

نوای” زیگورات” در نیاوران شنیده شد

ساز شهری زیگورات ساخته‌ی آستیاژ ضیائی عصر سه‌شنبه بیست و پنجم اردیبهشت‌ماه جاری، طی مراسمی به همراه حضور جمعی از هنرمندان و صاحب‌نظران عرصه‌ی موسیقی، شهرسازی و معماری در فرهنگسرای نیاوران رونمایی شد.

به گزارش آوا پردیس، در آغاز این مراسم که اجرای آن به عهده‌ی محمود توسلیان – منتقد و روزنامه‌نگار حوزه‌ی موسیقی- بود، ابتدا دکتر آریو ناصریان معمار و هستاد دانشگاه به ایراد حرف پرداخت و به همراه ارائه‌ی تعاریفی از مفهوم شهر و طبقه‌بندی کمی و کیفی آن گفت:زندگی یعنی توان لذت بردن از زمان سپری‌شده که به همراه مقوله‌ی بقا فرق دارد.پس به همراهید بیاییم ببینیم که ما این شهر را برای بقا انتخاب می‌کنیم یا برای زندگی. بهتر هست از خودمان بپرسیم که آیا این شهر همان شهری هست که فریدون مشیری و سهراب سپهری در آن زندگی کرده‌اند یا شهری هست آکنده از تلاش‌های انسان برای بقا.اینجهست که زایش فرهنگی نقش و اهمیت خود را نشان می‌دهد. پرداختن به مسائلی مانند هنر و فرهنگ می‌تواند ما را به  یک توسعه‌ی پایدار نزدیک کند که از مؤلفه‌های مهم مفهوم زندگی هست.

این فارغ‌التحصیل دانشگاه ساپینزا  افزود: کیفیت‌بخشی به فضاهایی که در آن زندگی می‌کنیم، یکی از راه‌هایی هست که می‌تواند به ما کمک‌های شایانی در این زمینه کند.اما این مهم چگونه اتفاق می‌افتد؟ به همراهید بیاییم به فضاهای عمومی فکر کنیم و به اینکه چگونه می‌توانیم این کیفیت‌بخشی را در آن‌ها گسترش دهیم.اگرچه برخی از نشانه‌های فرهنگی در فضاهای عمومی شهر ما وجود دارد اما جای هنر دراین‌بین خالی هست.شاید بگویید این‌همه مجسمه و نقاشی داریم اما این‌ها همه هنرهای یک‌طرفه هست که مردم درروند خلق آن نقشی ندارند.هنر شهری یک هنر تعاملی هست. شهر یک گالری نیست که نقش هنرمند از مردم جدا به همراهشد.زیگورات می‌تواند ابزار مناسبی برای به وجود آوردن تعامل هنرمندانه میان مردم و شهر به همراهشد.چنین وسیله‌ای می‌تواند  زندگی کردن را از همان کودکی به کودکان ما بیاموزد نه بقا را و موسیقی بهترین بهانه برای حرکت کردن به سمت تعامل و زندگی هست.

دومین حرفران این رویداد نادر مشایخی- آهنگساز و رهبر ارکستر- بود که ضمن خوانش بیتی از حافظ  گفت:این ما هستیم که به‌عنوان شنونده می‌توانیم هر صدایی را به موسیقی تبدیل کنیم.اگر ما سمفونی پنج بتهوون را نشنویم یعنی این سمفونی وجود ندارد. مشایخی در ادامه به همراه دعوت حاضران به ده ثانیه سکوت چنین بیان کرد:ما می‌توانیم این اصوات را به موسیقی تبدیل کنیم. موسیقی به  شنیدن احتیاج دارد و جز لاینفک آن هست.حالا دست مهست که بخواهیم جنبه‌ی اخبه همراهری صدا را کشف کنیم یا جنبه‌ی عاطفی آن را.هم‌جواری از نیازهای اولیه‌ی انسان هست که به همراه صدا می‌توان آن را ایجاد کرد،بدون اینکه کلمه‌ای صحبت کنیم.فقط صدهست که می‌تواند این اتفاق را رقم بزند.صداها وجود دارند که انسان‌ها جنبه‌ی عاطفی به آن‌ها بدهند بدون این‌که  عاشق هم بشوند یا از هم متنفر شوند.زیگورات و همانندانش می‌توانند این هم‌جواری را ایجاد کنند.

معصومه مهرعلی- مدرس و محقق آواز اصیل ایرانی – ضمن تقدیر از تلاش و همت این به همراهنوی هنرمند اظهار داشت:بی‌شک تعامل در جوامع انسانی یک ضرورت هست و خلاقیت در به وجود آوردن این تعاملات امری ضروری‌تر؛کما اینکه نحوه‌ی برگزاری این گردهمایی هم بیانگر چنین نگاه خلاقی هست. اینکه  دوستان و  حاضران به‌دوراز هرگونه تکلف و ارزش‌گذاری  در کنار هم ایستاده‌اند تا شاهد رونمایی از این دستاورد خلاقانه به همراهشند.نیاز جامعه این بود که به همراهنوان بخوانند که  متأسفانه نشد و حیف شد.چراکه  این مسیر به  هردو جنس نیاز داشت.کما اینکه اگر فقط خانم‌ها می‌خواندند نمی‌شد.اما به همراهز حضور داریم. من امروز اینجا حاضر شدم تا از این به همراهنوی هنرمند تشکر کنم که به همراه تلاش  و همت و پشتکار این جریان را در فرهنگ ما آغاز کردند و امیدوارم که  زیگورات به نقاط مختلف شهر برده شود و من هم بتوانم به همراه بچه‌های این شهر در تعاملی از جنس هنر و زندگی حضورداشته به همراهشم.

در ادامه‌ی مراسم دکتر بهروز فتحی- معاون برنامه‌ریزی سازمان زیبه همراهسازی شهر تهران-از تلاش‌های سید عبه همراهس سجادی مدیر بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران و عملکرد موفق ایشان در ارتقای امور هنری یادکرد و گفت:احتمالاً در خیابه همراهن‌ها و پارک‌ها و اتوبه همراهن‌های مختلف آثار حجمی زیادی دیده اید، اما در بسیاری از مواقع آن‌ها را نادیده می‌گیریم. درواقع به‌نوعی ارتبه همراهط یک‌طرفه هست و آنچه دراین‌بین اتفاق نمی‌افتد تعامل هست.

ایشان در ادامه خاطرنشان کرد:بعد از دیدن ویدئویی دربه همراهره‌ی زیگورات به همراه همکاران بیشتر متوجه جای خالی این تعامل شدیم و چنین سازه‌ای روند این تعامل‌های شهری را سرعت می‌بخشد. لذا از جناب دکتر جعفری-معاون فنی سازمان زیبه همراهسازی شهر تهران – هم دعوت کردم که بتوانیم  مقدمات بهره‌برداری از زیگورات را در شهر تهران فراهم کنیم.ایشان هم بلافاصله چند معبر مهم شهر تهران را در نظر آوردند که  برای این اتفاق مناسب هست. ضمن تشکر از سرکار خانم ضیائی امیدواریم که بتوانیم موجبه همراهت چنین تعاملاتی را بیشتر فراهم آوریم.

حرفران بعدی این برنامه دکتر اردوان طاهری- آهنگساز و دکترای علم موسیقی از وین- بود. وی به همراه اشاره به اینکه زنده کردن نام زیگورات، زنده کردن فرم هست و این اتفاق خوبی هست گفت:یکی از عوارض تمدن این هست که ما در یک شلوغی زندگی می‌کنیم.درواقع عناصر مدنیت به همراهوجود جذاب بودن ،زندگی را مختل و روان انسان را دستخوش تغییراتی می‌کند که هم می‌تواند خوب به همراهشد هم بد. در کلان‌شهرها این تغییرات بیشتر به سمت ناخوشی هست؛چراکه ذاتاً این روند به سمت هرج‌ومرج پیش می‌رود.این عوارض،روابط بین انسانی را هم دچار مشکلاتی می‌کند.مثلاً صداهایی که شما عمدتاً در تهران می‌شنوید ناخوشایند هستند و چندان صداهای مهربه همراهنی نیستند.تغییر این صداها می‌توانند به ما کمک کنند.

وی به همراه اشاره به  تاریخچه‌ی ساخت چنین سازه‌هایی در غرب در ادامه افزود:سازه‌های محیطی‌ای مانند زیگورات می‌توانند به همراه ایجاد مشارکت و تعامل به ما کمک کنند تا حدودی روح خودمان را دستخوش تغییراتی کنیم که  درنهایت سودبخش خواهد بود.تهران به‌عنوان یک کلان‌شهر به چنین ابزارهایی بسیار نیاز دارد که امیدوارم روزی برسد که هنر از ضروری‌ترین نیازهای روزمره‌ی انسان‌ها واقع شود و نهادهای متولی این ضرورت را درک کنند تا انسان‌ها بتوانند به این وسیله زندگی بهتری داشته به همراهشند.

محمدعلی بهمنی که مهمان ویژه‌ی این رویداد بود، به خوانش سروده‌ای مرتبط به همراه مقوله‌ی شهر و صدا به همراه مطلع”این گسل بیشتر از این‌که نمی‌تواند ویرانم کند” پرداخت.

در این بخش از برنامه نوبت به آستیاژ ضیائی-طراح و ایده پرداز زیگورات و کارشناس ارشد برنامه‌ریزی شهری- رسید که ضمن خیرمقدم به حاضران دربه همراهره‌ی مقوله تعامل گفت:در رابطه به همراه مبحث صدا و شهر صحبت بسیار شده هست اما در مورد “منظر شنیداری” کمتر حرف به میان آمده هست.چیزی که شهر سازها بیشتر به آن توجه می‌کنند،بحث آلودگی صوتی هست و تلاشی که آن‌ها انجام می‌دهند برای کاهش این آلودگی. اما در صدا پتانسیلی وجود دارد که همان هستفاده از صدا برای بخشیدن نشاط و تنوع و سرزندگی به شهر هست. 

ضیائی در ادامه به همراه اشاره به اهمیت فضاهای عمومی شهر اظهار داشت:فضاهای عمومی در تهران به نسبت سایر کلان‌شهرهای دنیا بسیار کم هست. در چنین شرایطی ماهیت وجودی یک ساز شهری بیشتر نمایان می‌شود که به همراه حضورش در فضاهای عمومی می‌توانیم آن شادابی و سرزندگی را به شهر برگردانیم.سازهای شهری ازجمله زیگورات اهداف مختلفی را دنبه همراهل می‌کنند ازجمله افزایش مشارکت،ایجاد حس تعلق به آن فضایی که مخاطب به آن احساس تعلق دارد و درنهایت ایجاد یک تصویر ذهنی ماندگار از آن فضایی که مخاطب توانسته هست به همراه آن تعامل داشته به همراهشد.

وی در پایان گفت:ساخت زیگورات برای من یک گام اولیه هست که در آینده بتوانم ایده‌های شنیداری خود را به نتیجه برسانم.

در این قسمت از برنامه حاضرین در مراسم به درخوهست آستیاژ ضیائی چشم‌های خود را بستند و شنوای یک پرفرمنس بودند که از بین مردم و به همراه صدای فلوت آغاز شد و به‌تدریج به همراه یک دمام و دیجیریدو و کاخن ادامه  پیدا کرد و به زیگورات رسید.در ادامه نوازنده‌ی زیگورات- حامد ملک-  خوهستار تعامل و همراهی مردم در ریتم شد که این درخوهست مورد اقبه همراهل واقع شد. در این روند مشارکتی مردم هم در نواختن زیگورات حضور پیدا کردند که موجبه همراهت خشنودی و هستقبه همراهل  آن‌ها را فراهم آورد.

حامد ملک(فلوت) میرامیر میری(کاخن) آرش قبه همراهدیان(دمام)حاج علی(دیجیریدو) نوازندگان این پرفورمنس بودند.

پایان‌بخش این مراسم  غزلی از دکتر علی غضنفری به همراه مطلع ” کاش می‌شد به همراهر دیگر غنچه‌ها را ناز کرد” بود.

لیلی گلستان،دکتر محسن حبیبی،فردین خلعتبری،رامین بهنا، علیرضا رییس دانا ،حمد ابراهیمیان،پری ملکی،مسعود فروتن،حمید اسفندیاری،رضا موسوی،شهاب الدین سیدی،سید عبه همراهس سجادی،امید خاکبه همراهز،وحید عسگریان،مرتضی صنایعی، سید علی هاشمی ،پیام سوری،توکا و به همراهمداد ملکی و همچنین مصطفی صادق زاده از حاضران در این مراسم بودند.

دانلود آهنگ مسعود صادقلو ما به هم میایم