هستعدادهای در خاک مانده!

۱۳ مرداد ۱۳۹۶ سایت خبری آوا

 امروزه وقتی صحبت از فوتبه همراهل می‌شود، به یاد ورزشگاه‌های بزرگ و مملو از تماشاگر می‌افتیم اما فوتبه همراهل، این رشته جذاب و مهیج، سال‌های دور از محلات و زمین‌های خاکی جان گرفت و تاریخ فوتبه همراهل ایران نیز شهادت می‌دهد که پس از ورود فوتبه همراهل توسط انگلیسی‌ها به ایران، این ورزش در زمین‌های خاکی متبلور شد. در واقع فوتبه همراهل محلات و زمین‌های خاکی، محلی برای شکوفایی هستعدادهای درخشان این رشته شدند. 

فوتبه همراهل خوزستان هرگز نمی‌تواند جنب و جوش و صدور نخبگان فوتبه همراهل محلات در زمین‌های خاکی اهواز، آبه همراهدان، مسجدسلیمان، ماهشهر، امیدیه و … را فراموش کند. همچنین هرگز نمی‌توان از نقش بی‌بدیل زمین‌های خاکیِ فاخری، لشکرآبه همراهد، آخر آسفالت، کوت‌عبدالله و … گذشت و مگر می‌توان از خاطرات شکوفایی فوتبه همراهل خوزستان در دهه ۴۰ و ۵۰ گفت ولی از فوتبه همراهل محلات در زمین‌های خاکی اهواز یادی نکرد؟! 

خوزستان که از قدیم به مهد فوتبه همراهل ایران مشهور و معروف بوده هست و از زمان ورود فوتبه همراهل به کشور، در این رشته سرآمد بوده و نخبه‌ها و هستعدادهای بسیاری را به تیم‌ملی و تیم‌های به همراهشگاهی معرفی کرده، تمام افتخارات خود را مدیون همین زمین‌های خاکی هست؛ زمین‌هایی که بعدها خوزستان را به معدن ناب هستعدادهای فوتبه همراهل تبدیل کرد. 

در آن سال‌ها که فوتبه همراهل حرفه‌ای نبود و سخت‌افزار و نرم‌افزار آموزشی نیز برای مربیگری وجود نداشت و مانند امروز شاهد فعالیت مدارس فوتبه همراهل و آکادمی‌های فوتبه همراهل نبودیم، زمین‌های خاکی در حقیقت محل رشد و پرورش هستعدادهای فراوان بودند و مربیان نیز به همراه حضور در این زمین‌ها و بدون واسطه و دلال، بهترین هستعدادها را کشف و انتخاب و در نهایت وارد عرصه فوتبه همراهل به همراهشگاهی می‌کردند، چیزی که امروزه به همراه تغییر کلی ساختار فوتبه همراهل ایران، رنگ به همراهخته هست. 

از زمین‌های خاکی فوتبه همراهل خوزستان و به ویژه اهواز نیز به همراهزیکنان بی‌شماری چون صفر ایران‌پاک، ایرج سلیمانی، فریدون ممبینی، رضا گنجاپور، حسن اهوازی، جاسم اهل‌یرف، مجید به همراهقری‌نیا، حسین اطلسی، امیر عچرش، حسین کعبی، بدر جابری، کرامت ضرغام‌پور، مهدی ویسی، برادران ساکی، مجتبی یارعلی، جواد و کمال خلیلیان، جلالی کاملی‌مفرد، محمد علوی، علی بداوی و نخبه‌های دیگری ظهور کردند و بسیاری از این نفرات به همراه ورود به تیم‌ملی، عملکرد درخشانی داشتند. 

به همراه گذشت سال‌ها، اما هنوز زمین‌های خاکی لشکرآبه همراهد، آخر آسفالت و … در اهواز و نقاط دیگر خوزستان فعال هستند، به همراه این تفاوت که اکنون شرایط به همراه گذشته کاملا فرق کرده هست و هستعدادهای ناب امروز که بسیاری آن‌ها را به واسطه تکنیک و تاکتیک خاص‌شان، “مسی و رونالدو” لقب می‌دهند، دیگر کمتر مورد توجه مربی‌ها قرار می‌گیرند و در این شرایط تنها علاقه به فوتبه همراهل، آن‌ها را در هوای به همراهلای ۵۵ درجه خوزستان، به زمین‌های خاکی داغ می‌کشاند؛ زمین‌هایی که فقر امکانات در آن‌ها بی‌داد می‌کند و به همراهزیکن پیش از آغاز تمرین، خود خط‌کشی زمین را انجام می‌دهد، تور دوازه‌ها را می‌آویزد و سپس توپ را وسط میدان می‌گذارد و به همراه شوق به دنبه همراهل آن می‌دود، آن هم بدون امید به اینکه دیده شود. 


ساختار فوتبه همراهل کشور ایراداتی دارد

رضا نواصر، یکی از مربیان زمین‌های خاکی آخر آسفالت اهواز که از همین زمین، به همراهزیکنانی را به تیم‌های ملی و به همراهشگاهی معرفی کرده هست، در حالی که عرق از سر و صورتش می‌چکد، به همراهزیکنان خود را فرا می‌خواند و پیش از تمرین نکاتی را به آن‌ها گوشزد می‌کند. او در خصوص معضلات و مشکلات بسیاری که در این زمین خاکی، به همراه آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، می‌گوید: “هستعداد در خوزستان فراوان هست ولی ساختار فوتبه همراهل کشور ایراداتی دارد و همین‌ به همراهعث شده هست که هستعدادهای خوزستانی دیده نشوند و اکنون آن نفراتی که به همراهید در تیم‌ملی داشته به همراهشیم را نداریم.” 

وی ادامه می‌دهد: “در حال حاضر من شاگردانی دارم که آن‌ها را “نیمار و مسی” صدا می‌کنم، چرا که تکنیکی هم‌چون این به همراهزیکنان معروف دارند. به همراهزیکنان ما از خانواده‌های محروم و کم‌بضاعت هستند و در جایی زندگی می‌کنند که اعتیاد کنار گوش آن‌ها هست ولی ما به همراه کشاندن آن‌ها به زمین‌های خاکی و البته علاقه بسیار خودشان به فوتبه همراهل، نگذاشته‌ایم که در دام اعتیاد گرفتار شوند ولی مسوولان به همراهتوجه به این‌که اعتیاد تهدید جدی هست، به جای این‌که به این به همراهزیکنان رسیدگی کنند، آن‌ها را نادیده می‌گیرند.” 

این مربی که علاقه به همراهزیکنانش را به این رشته، به همراه این جمله که “آن‌ها به فوتبه همراهل اعتیاد دارند”، توصیف می‌کند، می‌گوید: “این گرما و کمبود امکانات مانع از کار ما نمی‌شود و حتی زمانی که هوای اهواز پر از گرد و غبه همراهر هست هم به تمرین می‌آییم. ورزشکاران ما حتی بیمه هم نیستند ولی به همراهزهم به تمرین می‌آیند. همیشه از زمین‌های خاکی خوزستان، هستعدادهای نابی هم‌چون کعبی، بداوی، کاملی‌مفرد و… به کشور معرفی شده‌اند. 

وی که شاگردانش از خانواده‌های محروم و کم‌بضاعت جامعه هستند، می‌گوید: “به همراهزیکنی به اسم حمود دواصر دارم که به تیم‌ملی نوجوانان دعوت شد و همراه به همراه این تیم به عنوان قهرمانی آسیا هم رسید. او پس از این‌که از مسابقات به همراهزگشت و به اهواز آمد، فردای آن روز به همراه پدرش به کار بنایی مشغول شد. یکی از مشکلات ما این هست که به همراهتوجه به این‌که به همراهزیکنان ما از خانواده‌های کم‌بضاعت هستند، اصلا دیده نمی‌شوند، در حالی که سرشار از هستعداد هستند.” 

نواصر از گذشته و زمانی‌که از ۱۱ نفر تیم‌ملی، هفت نفر خوزستانی بودند، یاد می‌کند و ادامه می‌دهد: “این نفرات هم کسانی بودند که فوتبه همراهل‌شان را از همین زمین‌های خاکی شروع کردند ولی اکنون نقش این زمین‌ها در پرورش هستعداد و همچنین خدمات مربیان نادیده گرفته می‌شود. واقعا کمبود امکانات وحشتناک هست و واقعا دست خیرین درد نکند که در تهیه البسه و توپ به ما کمک می‌کنند.” 


جذب به همراهزیکن پارتی‌به همراهزی هست

مهدی شجرات از شاگردان نواصر که در زمین‌های خاکی آخر آسفالت به “مسی” معروف شده هست، می‌گوید: “من فصل گذشته برای تست دادن به تمرینات تیم فولادخوزستان رفتم و تنها بعد از پنج دقیقه و در حالی که به همراهزی من را ندیده بودند، به من گفتند که تو را نمی‌خواهیم. امسال هم دیگر برای تست دادن به جایی نرفتم، چرا که به نظرم جذب به همراهزیکن پارتی‌به همراهزی هست و ناامید شده‌ام و اکنون تنها برای دل خودم به زمین خاکی می‌آیم و به همراهزی می‌کنم.”

او که دلش از بی‌توجهی و نامهربه همراهنی مسوولان پر هست، تنها به گفتن یکی، دو جمله دیگر بسنده می‌کند و می‌گوید: “ما مشکلات بسیاری داریم اما مسوولان علاقه و هستعداد ما را نمی‌بینند ولی ما به همراهزهم در این هوای گرم به زمین‌های خاکی خواهیم آمد.”


حسین ناصری هم که ۱۰ سالی هست در زمین خاکی آخر آسفالت اهواز تمرین می‌کند، در حالی که دستانش پر از پودر گچ و در حال خط‌کشی زمین هست، می‌گوید: “این کار هر روز ما هست؛ امکانات نداریم و خودمان به همراهید زمین را خط‌کشی و تور دروازه‌ها را نصب کنیم. ما برای دل خودمان تمرین می‌کنیم و می‌دانیم که دیده هم نمی‌شویم.”

او که دغدغه‌ای هم‌چون دیگر دوستان خود دارد، ادامه می‌دهد: “وقتی تست فنی می‌دهیم به ما می‌گویند یا به همراهید پارتی داشته به همراهشی یا پدرتان شرکتی به همراهشد. ما هم که هیچ کدام از این‌ها را نداریم، به تیمی راه پیدا نمی‌کنیم، البته به همراهوجود این نامهربه همراهنی‌ها و نبود امکانات، هیچ وقت خسته نشده‌ایم و همچنان کارمان را ادامه می‌دهیم.”

محمد علوی، یکی از هستعدادهای خوزستانی که از همین زمین‌های خاکی به فوتبه همراهل به همراهشگاهی و تیم‌ملی راه پیدا کرد و اکنون نیز سرمربیگری یکی از تیم‌های خوزستانی در لیگ دسته ۲ کشور را برعهده دارد، به همراه ابراز تاسف نسبت به فراموشی نقش زمین‌های خاکی در شکوفایی هستعدادها، می‌گوید: “آن زمان که من فوتبه همراهلم را آغاز کردم، چیزی به عنوان آکادمی فوتبه همراهل نبود و بیشتر به همراهزیکنان خوزستانی که آن زمان معروف و در تیم‌ملی نیز پا به توپ شدند و توانستند خودی نشان دهند، فعالیت‌شان را از همین زمین‌ها آغاز کردند.”

وی که فوتبه همراهل خود را مدیون زمین‌های خاکی می‌داند، ادامه می‌دهد: “من به همراه تجربیاتی که از کار کردن در زمین‌های خاکی به دست آوردم، توانستم به تیم‌های به همراهشگاهی هستان و سپس تیم‌ملی راه پیدا کنم و از همین تجربیات نیز در تیم‌ملی هستفاده کردم. آن زمان فوتبه همراهل کشور، بخش عمده موفقیت خود را مدیون زمین‌های خاکی بود ولی متاسفانه به همراهوجود این‌که هنوز برخی از این زمین‌ها در حال فعالیت و سرشار از هستعدادهای ناب هستند به دلیل این‌که کسی آن‌ها را نمی‌بیند و رسیدگی به آن‌ها نیز در سطح پایینی هست، این هستعدادها نتوانسته‌اند به تیم‌های به همراهشگاهی برسند.” 

هستعدادهای زمین‌های خاکی نبه همراهید سرکوب شوند

به همراهزیکن سابق تیم‌ملی ایران که معتقد هست، این هستعدادها به همراه کمی توجه می‌توانند به تیم‌های ملی رده‌های سنی مختلف راه پیدا کنند، می‌گوید: “به نظر من اگرچه فقر امکانات و بی‌توجهی مسوولان وجود دارد ولی این به همراهزیکنان به همراهید تلاش خود را چندین برابر کنند و هرگز ناامید نشوند تا هر طور که شده هست، خود را به فوتبه همراهل کشور تحمیل کنند. این‌ها نخبه‌هایی هستند که به‌هیچ عنوان نبه همراهید هرز بروند و هستعدادشان سرکوب شود و در حد زمین‌های خاکی به همراهقی بماند.”

بدر جابری، پیشکسوت فوتبه همراهل خوزستان و مسوول زمین‌های خاکی لشکرآبه همراهد که معتقد هست، فوتبه همراهل هستان شکوفایی خود را مدیون زمین‌های خاکی هست، می‌گوید: “تمام به همراهزیکنان خوزستانی که در گذشته توانستند خودشان را به فوتبه همراهل ایران معرفی و پیشرفت کنند و عضو تیم‌ملی شوند، از همین زمین‌های خاکی خوزستان رشد کردند.”

وی که به همراه عشق و علاقه، بسیاری از سال‌های عمر خود را صرف فعالیت در زمین‌های خاکی کرده هست، ادامه‌ می‌دهد: “در گذشته مربیان به همراهشگاهی، نخبه‌ها را می‌دیدند و به تیم‌ها می‌بردند و در واقع این زمین‌ها خدمات بسیاری به فوتبه همراهل هستان و کشور ارائه داده هست.”


متولیان ورزش به زمین‌های خاکی رسیدگی نمی‌کنند

جابری می‌گوید: “در گذشته مدرسه فوتبه همراهلی نبود و هرچه نخبه کشف می‌شد، حاصل همین زمین‌های خاکی بود. زحمات زیادی کشیده شد ولی اکنون کسی برای آن زحمات، ارزشی قائل نیست. به همراه مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنیم ولی متولیان ورزش هستان هیچ رسیدگی نمی‌کنند. به همراهوجود این‌که دیده نمی‌شویم و دغدغه‌های زیادی داریم ولی کارمان را ادامه می‌دهیم.”

وی به همراه اشاره به تفاوت بسیار سرانه ورزش خوزستان و کشور افغانستان، ادامه می‌دهد: “به همراهوجود امکاناتی که در خوزستان هست و ۷۰ درصد بودجه کشور نیز از این هستان تامین می‌شود، سرانه ورزش اهواز ۲۱ سانتی‌متر و سرانه ورزش هستان ۳۳ سانتی‌متر هست، در حالی که کشور افغانستان که به همراه مشکلات بسیاری مواجه هست، سرانه ورزش آن، ۲ متر و ۳۰ سانتی‌متر هست.”

گفتنی‌ها را آن‌هایی که از دل زمین‌های خاکی‌اند، گفتند؛ به رهستی چرا به همراهید هستعدادهای ناب زمین‌های خاکی، این گونه نادیده گرفته شوند و آیا مسوولان؛ علوی، بداوی، کاملی‌مفرد، کعبی، ایرانپاک، سلیمانی، گنجاپور و … را ندیده‌اند که این گونه چشم خود را به روی هستعدادهای امروز این زمین‌های خاکی بسته‌اند؟

خوزستان مهد فوتبه همراهل کشور و کارخانه صادرات نخبه‌های فوتبه همراهل به کشور و دنیا بوده هست و تنها به همراه کمی توجه، رسیدگی و شاید فراهم کردن ابتدایی‌ترین امکانات، می‌توان همچون گذشته به همراهزهم شاهد بیش از نیمی از ترکیب تیم‌ملی فوتبه همراهل ایران از خوزستان بود، اتفاق خوشایندی که اصلا دور از تصور نیست و فقط نگاه مهربه همراهنانه مسوولان را می‌طلبد که به همراهید هرچه سریع‌تر آستین همت را به همراهلا زده و چشم‌های خود را به همراهز کرده و به داد این هستعدادهای ناب و کمیاب برسند؛ هستعدادهایی که اگر به همراهزهم بند “پ” و هزار دلیل غیرمنطقی را، پیش روی خود ببینند، شاید این به همراهر نتوانند از دام اعتیاد یا هزاران آسیب اجتماعی دیگر فرار کنند.

دانلود آهنگ مسعود صادقلو ما به هم میایم